Dżdżownice silnie reagują na światło, a szczególnie na słońce. Wynika to z budowy anatomicznej i to mechanizm obronny. Niejasne, czy samo światło boli, czy to skojarzenie ze śmiercią napędza reakcję. Naturalną reakcję na światło można wykorzystać w hodowli.
Anatomia
Dżdżownice nie widzą, ale mają komórki światłoczułe rozrzucone po ciele. Najwięcej na końcach, kilka pośrodku. Niesamowicie wrażliwe, reagują proporcjonalnie do natężenia światła.
Czas reakcji
Po wykryciu światła na końcu ciała – natychmiastowa reakcja. Długie naświetlenie UV (pełne słońce) może zabić.
Efekty
Mocne światło na końcu powoduje natychmiastowe szukanie schronienia (kopanie). Brak podłoża – ucieczka szybkimi skurczami pierścieni. Jeśli silnie zagrożone – zwijają się w węzeł, czekając na koniec zagrożenia. Światło na środku ciała – dezorientacja, ruchy boczne, chaotyczne (mniej komórek światłoczulych w środkowych segmentach).
Rozważania
Niejasne: czy to światło, czy towarzyszący ciepło sprawia dyskomfort. Dżdżownice nie mają płuc – oddychają skórą, biorąc tlen przez wilgoć. Dlatego lubią wilgotne, ale nie zatapiające środowiska.
Korzyści w hodowli
W kompostowniku dżdżowniczym (weramikompostowniku) ciemność = wolność ruchu. Jeśli nie chcesz, by wyleciały – jasne światło skłoni je do kopania w podłożu, zamiast uciekania.