Jedno z najpiękniejszych dzieł natury
Pajęczyna to jedno z najpiękniejszych i najbardziej kruchych stworzeń natury. Widzimy je wszędzie i traktujemy jako oczywistość, nie zastanawiając się, jak powstają. Pajęczyny to prawdziwe dzieła sztuki. Istnieje wiele typów pajęczyn, każda unikatowa, zależna od pajęcza, który ją tkacze.
Proces tkania krok po kroku
-
Organy tkacze
W brzuchu pajęcza znajduje się organ, który z białka produkuje płynną jedwab. Każdy pając ma od 1 do 4 par gruczołów z perforowanymi rurkami zwanymi tkacząmi. Pając wyciska płynny jedwab przez tkacze i on stwardnieje przy kontakcie z powietrzem.
-
Pierwsza nitka – fundament
Pając wypuszcza nitkę lepkiego jedwabu i liczy na wiatr. Gdy nitka przyczepi się do twardego punktu, pając chodzi w przód i w tył, zagrażając nitkę kolejnymi warstwami jedwabu, aż stanie się na tyle mocna, by utrzymać sieć pajęczyny.
-
Systematyczne tkanie
Po zabezpieceniu nitki głównej, pając tkacze promienie wokół punktu centralnego. Może używać nitki nielepkiej lub smarować nogi substancją z pyska, by nie przyklejać się do własnej pajęczyny. Następnie tkacze kilka okrążenych szlaków wokół promieni i kończy pajęczynę od zewnątrz do środka.
-
Rodzaje jedwabiu
Pajęczyna samej w sobie zazwyczaj nie jest lepka, ale nitka do łapania i owijania ofiary jest bardzo lepka. Inny typ jedwabiu służy do kokonu na jaja. Jeśli powszechne przekonanie jest prawdziwe, lina z jedwabiu pajęczego o grubości 2,5 cm wytrzymałaby 84 000 ton.
-
Typy pajęczyn
Jednym typem jest pajęczyna kołowa (owalna). Pajęczyny lejkowate zazwyczaj na ziemi, na trawach. Są też pajęczyny gąszczowe (pajęczyny domowe), rurkowate i płaskie. Każdy typ robi inny pając, struktura zależy od przeznaczenia.