Krolik bawełniany (Sylvilagus floridanus) to gatunek dziki, dorastający do 40 cm i 1,4 kg. Ma brązową sierść, białe brzuchy i charakterystyczne, bawełniane ogonki. Żyje na terytorium 6–40 ha, żywi się trawami, chwastami, mleczem i roślinami motylkowatymi. Nie są to kroliki domestyczne i w niewoli radzą sobie gorzej. Czasami jednak trzeba je uratować i wychować do samodzielności, by potem puścić na wolność.
Potrzebne przedmioty
- Pudełko lub wanna plastikowa
- Stary ręcznik/koszulka
- Butelka z ssakiem lub strzykawka
- Podgrzewacz (podłogowy)
- Mleczko zastępcze Esbilac (w proszku)
- Śmietana 30–36% tłuszczu
- Siano, pelety dla krolików
Instrukcje
- Gniazdo: Wyładuj pudełko materiałem. Małe kroliki potrzebują 25,5–26,7 °C. Jeśli gniazdo nie trzyma ciepła, połóż podgrzewacz owinięty ręcznikiem (bez bezpośredniego kontaktu – ryzyko oparzenia!).
- Karmienie: Bardzo młode karm butelką co 4 h. Przepis: 1 część Esbilac + 1 część wody + ¼ części śmietany. Nie przekarmiaj – grozi to zaburzeniami trawiennymi. Gdy krolik przestanie pić, odbierz butelkę do następnego karmienia. Starsze kroliki (jedzące stałe pokarmy) dostarczaj pelety, siano i warzywa (np. marchew) min. 2× dziennie.
- Obsługa: Kroliki bawełniane są płoskie i łatwo je wystraszyć. Mogą siedzieć nieruchomo z strachu, a nie z przyjemności. Młode, często obsługiwane, przyzwyczają się do ludzi; starsze – minimalizuj kontakt do koniecznego minimum.
- Zdrowie: Młodzieńczęta łatwo chorują. Stres, złe temperatury, błędne karmienie, pasożyty – wszystko to grozi życiem. Przy podejrzeniu choroby natychmiast udaj się do weterynarza.
Pamiętaj: celem jest wypuszczenie krolika na wolność, gdy będzie samodzielny.