Jak ludzie – nie wszyscy kroliki domowe są tacy sami. Niektórzy spokojni z natury, inni agresywni. Agresja może wynikać z wielu przyczyn: hormony, przeszłe znęcanie. Istnieją kluczowe kroki uspokajające agresję.
Instrukcje
Upewnijcie się, że krolik jest skastrowany/sterylizowany. Agresja może być od hormonów, jeśli nie. Kastracja/sterylizacja = zdrowie. Np. niesterylizowane suki = wysokie ryzyko raka jajników, wymienia, macicy z wiekiem.
Udajcie do weterynarza krolikowego. Jeśli skastrowany, a agresywny – może chorować, np. reumatyzm (częste u starszych). Wizyta u weterynarza by wykluczyć chorobę. Kroliki = ofiary, chowają choroby do ostatniej chwili. Grzyczenie, wycie, agresja = znak choroby.
Nie złościcie się. Niektórzy, zwłaszcza znęcani/zaniedbani, są agresywni ze strachu. Jeśli krolik bokserski lub gryzie – nie krzyczcie, nie bijcie – będzie jeszcze bardziej przerażony i agresywny. Bądźcie pozytywni, radosnym głosem, gdy krolik podchodzi z wyciem.
Niech krolik przyjdzie do was, zamiast go chwytać. Podejście = defensywa. Usiądźcie lub połóżcie na podłodze w środku pokoju, zajmijcie się czymś innym (gazeta, kupony, TV) i całkowicie zignorujcie krolika. Z czasem ciekawość go sprowadzi. Nawet jak poskaocze i wącha – opierzcie się chwytaniu.
Bądźcie świadomi terytorialności. Krolik może być agresywny, bo terytorialny. Np. klatka – gryzie, wyje, gdy sięgacie po miske/wodę/kącik. Zamiast sięgać, gdy jest w klatce – czekajcie, aż wyjdzie, by sprzątać, karmić, zmieniać wodę.
Bądźcie cierpliwi. Nie spodziewajcie się poprawy z dnia na dzień. Dajcie czas, poznajcie osobowość. Niektóre nie lubią bycia trzymanych, ale chętnie połęgną obok – zamiast chwytać, pozwólcie im leżeć obok, jeśli to preferują.