Jelenie należą do rodziny Cervidae i są kopytnymi ssakami żuwającymi. Najbardziej znane są z poroży – rozgałęzionych struktur kostnych na głowie, które zazwyczaj rosną i zrzucają rocznie samce, choć u niektórych gatunków samice też je mają.
Budowa ciała
Jelenie to zwierzęta średnich i dużych rozmiarów z długimi, szczupłymi nogami, kopyty, dużymi oczami i czułymi uszami. Cechy te wspierają zwinne poruszanie się i ostre zmysły do wykrywania drapieżników.
Dieta i zachowanie alimentarne
Jelenie to roślinożercy, które pożywiają się trawami, liśćmi, pąkami, gałązkami, owocami i inną roślinnością. Ich nawyków żywieniowych może znacząco kształtować zbiorowiska roślinne w ich siedliskach.
Struktura społeczna
Niektóre jelenie żyją samotnie, inne w stadach. Członkowie stada często są spokrewnieni i mogą współpracować w ochronie młodych. Niektóre gatunki ustanawiają hierarchie dominacji w grupie.
Rozmnażanie
Samice to łanie, samce – daniele lub łoś. Sezon parzenia (ryt) to czas, gdy samce rywalizują o dominancję. Po ciąży trwającej 6–8 miesięcy łanie rodzą zazwyczaj 1–2 plamiste szczeniaki.
Siedlisko
Jelenie zamieszkują lasy, łąki, zarośla, góry i nawet okolice podmiejskie. Odgrywają kluczowe role ekologiczne: pożywienie się roślinnością, rozpraszanie nasion, pożywienie dla innych zwierząt.