Króliki posiadają liczne adaptacje pomagające im przetrwać w zróżnicowanych środowiskach.
Adaptacje strukturalne
Duże, potężne nogi tylne pozwalają na błyskawiczną ucieczkę. Długie, elastyczne uszy dają doskonały słuch. Mocne pazury kopią nory. Gęsta sierść izoluje i maskuje. Duże siekacze rosną całe życie do gryzenia i obrony. Układ trawienia sprawnie trawi celulozę, a ponowne połykanie keketropów (cecotrofów) maksymalizuje wchłanianie składników.
Adaptacje behawioralne
Króliki kopią nory na schron, są często nocne, by unikać drapieżników, i zostają czujne. Żyją w koloniach społecznych, znakują zapachem, szybko się rozmnażają, budują gniazda, komunikują się dźwiękami i językiem ciała.
Te adaptacje sprawiły, że króliki stały się udanymi przeżywającymi na całym świecie.