Rodentycydy nieantykoagulantowe – przegląd i zagrożenia

Rodentycydy nieantykoagulantowe – rodzaje, działanie, ryzyko

Szeroka grupa trucyzn na gryzonie. Działają inaczej niż antykoagulanty (krwawienie), szybciej (sekundy–dni), ale są niebezpieczne dla ludzi, zwierząt i środowiska. Tylko dla uprawnionych profesjonalistów.

⚠ OSTRZEŻENIE

Osoby bez uprawnień NIE WOLNO im kupować ani stosować. Karalne przepisy. Wypadek – natychmiast: 1-800-222-1222 (USA) / w PL: 112 lub toksikologia.

Główne grupy

1. Konwulsanty

Przeładowują układ nerwowy → skurcze, duszność, wyczerpanie, śmierć.
Przykłady: strzychnina, fenylsilatran, krimidyna. Tetrametylenedisulfotetramina – zakazana na świecie od 1984.

2. Związki nieorganiczne

Fosfory (alu, wapń, cynk) + kwas żołądkowy → fosfina (gaz trujący).
Inne: arsen, węglan baru, cyjanek, tal. Niektóre do fumigacji – wręcz bliskość par śmiertelna.

3. Organochlory

DDA (zakazane w wielu krajach), endryn (rolnictwo), chloraloz (ptaki/myszy <15°C). Trwałe w środowisku, kumulują się.

4. Trucizny metaboliczne

Brometalina – paraliż UKN, skurcze, śmierć. Brak antagonisty. Zatrucie wtórne psa/kota jedzącego trup.
Inne: fluoroacetan sodowy, fluoroacetamid.

5. Kalcyferole (wit. D₃ analogi)

Przeładowują wit. D → zwolnienie wapnia, fibrylacja komór, zatrzymanie serca. Objawy po 18–36 h – problem znalezienia trupa. Cholekalcyferol, ergokalcyferol. Niebezpieczne dla ludzi/zwierząt.

Podsumowanie: W warunkach domowych: TYLKO pułapki mechaniczne/na żywo + szczelność budynku. Trucizny – domena DDD, ryzyko za duże.