Korzenie tradycji można prześledzić do starożytnego germańskiego festiwalu Candlemas , obchodzone 2 lutego. Ten festiwal oznaczał punkt środkowy między przesileniem zimowym a wiosennym równonocnikiem i wierzono, że jeśli słońce świeci się tego dnia, wiosna nadejdzie wcześnie.
Tradycja „jeża” (która później została zastąpiona przez świstak) przewidując, że pogoda pochodzi z niemieckiego folkloru związanego z Candlemas. Uważano, że gdyby jeż zobaczył swój cień na świeckich, wycofałby się do nory, a zima będzie trwać jeszcze przez sześć tygodni.
Tradycja została sprowadzona do Stanów Zjednoczonych przez niemieckich imigrantów w XVIII i XIX wieku. Nazwa „świstaka” zastąpiono „jeżem”, ponieważ świstak był bardziej powszechnym zwierzęciem w Pensylwanii, gdzie tradycja stała się szczególnie popularna.
Pierwsze zarejestrowane obchody Dnia Ziemia w Stanach Zjednoczonych odbyło się w 1887 r. W Punxsutawney w Pensylwanii. Od tego czasu tradycja stała się popularnym corocznym wydarzeniem, w których wiele miast w całym kraju organizowało swoje obchody Dnia Świstaka.