Ślimaki wyewoluowały wiele adaptacji pozwalających im przetrwać w zróżnicowanych siedliskach:
- Ochronne muszle: muszle z wapnia chronią przed drapieżnikami i utratą wody.
- Kończyna wciągana: miękkie ciało może się w pełni schować w muszli.
- Radula: szorstki języczek z drobnymi zębikami do szorowania roślin i glonów.
- Produkcja śluzu: ułatwia ruch, oddychanie i chroni przed wysuszaniem.
- Oddychanie: jamy płaszczowe lub skrzela/płuca pozwalają oddychać w wodzie i na lądzie.
- Mięśniasta stopa: powolny ruch z wydzielaniem śluzu.
- Oczy i nogi sensoryczne: widzenie, dotyk i chemorecepcja.
- Estywacja i hibernacja: spoczynek w suchych lub zimnych sezonach.
- Hermafrodytyzm: posiadanie obu płci ułatwia rozmnażanie.
- Kamuflaż i apozematyzm: maskowanie lub ostrzeganie o toksyczności.