Pythony krwiste (Python brongersmai) i ich bliscy kuzyni: pythony z Borneu (Python breitensteini) i pythony krótkogonowe (Python curtus) to duże, masywne węże z Azji Południowo-Wschodniej. Rozróżnianie gatunków, z ich różnymi kolorystykami i wzorami, nie zawsze łatwe, bo informacje są sprzeczne. Pewna identyfikacja możliwa przez badanie łusek, ale inne wskazówki: rozmiar, kolor, usposobienie.
Źródło zamieszania
Niedbałe stosowanie nazw pospolitych spowodowało zamieszanie u tych polimorficznych węży. Różne kombinacje kolorów, lokalizacji geograficznych i słów „krwisty” lub „krótkogonowy” były stosowane chaotycznie do wszystkich tych węży. Początkowo sklasyfikowane jako trzy podgatunki jednego gatunku, teraz każdy traktowany jako odrębny gatunek. Badanie J. Scotta Keogha i wsp. (2008, Biological Journal of the Linnean Society) wykazało, że trzyma wspólnego przodka, ale tworzą dwa odrębne klady. Jak widać w morfologii i potwierdzono analizą genetyczną, pythony z Borneu i krótkogonowe tworzą jedną podlinię, a pythony krwiste – drugą.
Różnice w kolorystyce i wzorach
Ta grupa pythoni wykazuje różnorodność kolorów. Pythony krwiste to jedyny z trzech gatunków wykazujący czerwoną lub pomarańczową kolorystykę. Dlatego pythony z Borneu i krótkogonowe łatwo odróżnić od krwistych, ale nie zawsze od siebie nawzajem. Pythony krótkogonowe zazwyczaj ciemniejsze, bywają prawie czarne. Pythony z Borneu to odmiany brązu, żółci, beżu, szarości.
Różnice w łuskaniu (skalacja)
Python krwisty to jedyny z trzech z ponad 166 łuskami brzuchowymi (ventralnymi). Inna różnica: łuski górnej wargi (supralabialne). U pythona krwistego supralabialne stykają się bezpośrednio z okiem, u pozostałych dwóch gatunków dodatkowy rząd łusek (subokulary) znajduje się między supralabialnymi a okiem. Rozróżnienie pythona z Borneu i krótkogonowego: przednie łuski ciemieniowe (anterior parietals) – duże, płytkowate łuski między oczami, na górze głowy. U pythona z Borneu lewa i prawa przednia łuska ciemieniowa są w szerokim kontakcie, u krótkogonowych oddzielone innymi łuskami.
Mutacje
Na rynku wiele mutacji wzorów i kolorów. Rocznie ponad 100 000 tych pythoni zbieranych do handlu skór, niektórzy nietypowe osobniki trafiają do handlu zwierzakami, gdzie hodowcy je utwalają. Wariacje wzorów: pasiaste, plamiste boki; mutacje kolorystyczne: jaskrawa czerwień, pomarańcz, niemal biały. Mutacje uniemożliwiają użycie koloru/wzoru do rozróżniania gatunków, ale liczby łusek pozostają różne dla wszystkich trzech.
Konsekwencje dla hodowcy
W dużej mierze określenie konkretnego gatunku pythona krwistego/krótkogonowego jest kwestią akademicką. Trzy gatunki podobne pod względem biologii, historii naturalnej i opieki w niewoli. Rozmiary się różnią: pythony krwiste do 2,4 m, pozostałe dwa do ok. 1,8 m. Zatem duże dorosłe pythony krwiste potrzebują większych terrarium. Choć usposobienie się różni w populacjach wewnątrz każdego gatunku, pythony z Borneu uważane za najłagodniejsze.