Anakondy i komunikacja – feromony, dotyk, kule parowe, syczenie

Anakondy – jedne z największych węży (samice > 9 m, 250 kg). Pojedyncze w naturze, ale posiadają proste formy komunikacji: odstraszanie drapieżników i przyciąganie partnera.

Komunikacja samic – feromony

Gotowa do rozmnażania samica emituje silne feromony. Samce wyczuwają je z daleka widelcem języka i narządem Jacobsona (na podniebieniu). Feromony zostawiają ślad po ziemi – samce go śledzą.

Komunikacja samców – dotyk

Samiec ciera podziurawię i szporce przy kłodzie po grzbiecie samicy. Prymitywny flirt – próba namawiania do kopulacji. Godzinycierania, napędzane feromonami.

Kule parowe (breeding balls)

Do 12 samców śledzi jedną samicę – tworzą wielką kulę. Samce się wciskają (do 4 tygodni), by udowodnić dominację. Samica (większa) decyduje, kto się zaparzy. Czasem zjada mniejszych samców.

Komunikacja obronna

Młode anakondy – ofiary wielu drapieżników. Brak jadu, brak kolorów ostrzegawczych. Obrona: zwijają się w ciasną kulę + głośne, niskie, głębokie syczenie (duże płuca). Zastrašza drapieżnika na tyle, by uciec.

Ciekawostka: Anakondy to jedne z niewielu węży żyworodnych. Młode od urodzenia samodzielne.