Łuszczenie (ekdiza) – naturalny proces
Wszystkie węże okresowo zrzucają skórę (molting/ecdysis). Młode królewskie pythonie – co kilka tygodni (szybki wzrost), dorośli – co kilka miesięcy. Czasem łuszczenie wynika z podrażnień (roztocza) lub goi rany. Proces normalny – w zależności od zdrowia i warunków skóra zszła w jednym kawałku lub w płatach.
Strata apetytu
Węże przed lub podczas łuszczenia często odmawiają jedzenia. To tymczasowe – po łuszczeniu apetyt wraca do normy.
Zmiana kolorystyki
Wąż przed łuszczeniem wydaje się matowszy, oka mają mleczno-niebieskie nałożenie. Wąż zrzuca całą skórę, w tym cienką warstwę nakrywającą oczy. Zmiana koloru to oddzielanie starej skóry od nowej – przygotowanie do zrzucenia.
Moczenie się
Pythonie potrzebują wyższej wilgotności do prawidłowego łuszczenia. Często macerują się w misce z wodą przez godziny.
Zsuwanie skóry
Ostateczny objaw: samo zsuwanie. Stara skóra może zgnieść się u podstawy ogona, jakby wąż wywędrował z skarpetki. Jeśli brakuje wilgotności, skóra odchodzi w płatach.