Kiedy ma sens?
Większość węży je całe ofiary zamrożone – nie trzeba gotować. Ale np. węże paskowe (garter) mają złożoną dietę. Domowy pokarm = spójna składnia, dłuższe przechowywanie.
Spójność składu
Całe ofiary różnią się odżywczowo (zależnie od hodowli ofiary). Domowa pasta daje identyczne składniki za każdym razem. Wymaga dbałości o jakość surowców.
Bilans odżywczy wg gatunku
- Węże paskowe / wstążkowe: pinkie myszy, dżdżownice, ryby, małe owady.
- Większe (kukurydziane itp.): więcej myszy/szczurów, mogą dostać pastę z wątroby, serc, mięsa mięśniowego ze sklepu.
- Wszystkie: suplementy (wapń, witaminy) – koniecznie.
Produkcja (brudna, prosta)
- Mięso / ryby / owady + suplementy + żelatyna → blendera (potężny, by rozmiąć kości).
- Mało wody do żelatyny, mieszaj gorąco.
- Unikaj jelit – psują konsystencję.
- Wylej do formy, stygnie, pokrój kostki, zamroź.
- Karm TYLKO w pełni rozmrożone kawałki (zamrożone = niebezpieczne).
Akceptacja przez węża
Wiele węży na początku odmawia martwego pokarmu. Niektórze nigdy nie przyjmą pasty. Trudne zwierzęta – kilka-kilkanaście prób. Te przyzwyczajone do zamrożonych ofiar łatwiej przechodzą. Z czasem wąż przyzwyczaja, a nawet woli.
Ostrzeżenie
Niepełna bilansowana dieta = choroby metaboliczne (MBD). Konsultuj się z weterynarzem / herpetologiem. Domowy pokarm to uzupełnienie / alternatywa, nie zawsze podstawa.