Wiewiórki mają złożone potrzeby odżywcze. Wymagają zbalansowanej diety. Opieka trudna – to zwierzęta dzikie, do biegania/wspinania, ostre zęby/pazury = niebezpieczeństwo. Wyjątki: rehabilitacja, opuszczone młode.
Opieka – prawo i pierwsze kroki
Sprawdź prawo stanowe – w większości stanów trzymanie wiewiórki w domu = wysoka grzywna. Znalezione małe bez matki: zadzwoń do weta / lokalny rehabilitator wiewiórek. W międzyczasie: małe gniazdo z posiekanych koszulek (NIE ręczników – luźne nitki = dławienie).
Kluczowe składniki diety
Orzechy w skorupach: odżywcza, ćwiczenie żwacenia, białko, kwasy tłuszczowe. Ale orzechy ≠ cała dieta. Wiewiórki roślinożerne – potrzebna różnorodność: kolorowe warzywa/owoce: cukinia, brokuły, winogrona, warzywa liściowe, arbuz, marchew, groszek, jabłka.
Dodatkowe minerały
Wapń kluczowy – zapobiega chorobie metabolicznej kości (śmiertelnej). Zielone warzywa liściowe = wapń. Jeśli nie je – suplement wapnowy (płynny do wody, TYLKO wapń, bez witamin). Lub recepta weta / pelety/orzechy z wapnem dedykowane wiewiórkom.
Czego NIE dawać
- Orzeszki ziemne – to rośliny strączkowe, nie orzechy. Skorupki mogą mieć toksyczny pleśń.
- Małe zimne wiewiórki: nie karmić od razu – karmienie zimnego = śmierć. Nie ludzkie mleczko modyfikowane / mleko krowie – nie przetrawią. Zadzwoń do weta – poleci środek na nawodnienie.