Wiewiórki z ogrodów różnią się wyglądem w zależności od gatunku. Niektóre powszechne gatunki w ogrodach to:
Wiewiórka szara wschodnia:
Rozmiar: Średnia, długość ciała 23–30 cm, ogona 20–25 cm.
Kolor: Szara lub brązowoszara sierść na grzbiecie, jaśniejsza na brzuchu.
Ogon: Puszysty, zwykle trzymany pionowo lub wygięty nad grzbiet.
Uszy: Zaokrąglone, często z pęczkami sierści na końcach.
Wiewiórka rudzka:
Rozmiar: Mniejsza od szarej, długość ciała 18–25 cm, ogona 13–18 cm.
Kolor: Rudobrązowa sierść na grzbiecie, biały brzuch i czarna linia wzdłuż boków.
Ogon: Krótszy i bardziej puszysty, z rudo-brązowym zabarwieniem.
Uszy: Ostre, bez pęczków sierści.
Wiewiórka lisia:
Rozmiar: Duża, długość ciała 25–38 cm, ogona 25–30 cm.
Kolor: Szarawa lub rudobrązowa na grzbiecie, biały lub kremowy brzuch.
Ogon: Długi i puszysty, z pomarańczowoczerwonym zabarwieniem.
Uszy: Duże i ostre, z pęczkami sierści na końcach.
Lecznica północna (wiewiórka latająca):
Rozmiar: Mała, długość ciała 10–15 cm, ogona 8–10 cm.
Kolor: Szarobrązowa na grzbiecie, biała na brzuchu.
Ogon: Spłaszczony i pokryty sierścią, pozwalający naoplanie między drzewami.
Uszy: Duże i zaokrąglone, bez pęczków.
Wiewiórka rudzobrzucha amerykańska:
Rozmiar: Mała, długość ciała 15–20 cm, ogona 13–15 cm.
Kolor: Brązowoszara na grzbiecie, pomarańczowoczerwony brzuch i białe znaki wokół oczu.
Ogon: Puszysty, trzymany nieco nad ciałem.
Uszy: Zaokrąglone, z drobnymi pęczkami sierści.
To tylko kilka przykładów gatunków wiewiórek ogrodowych. Wariacje w rozmiarze, kolorze i kształcie ogona mogą występować w obrębie każdego gatunku w zależności od regionu geograficznego i siedliska.