Wiewiórki to zajęte stworzenia, które przygotowują się do zimy na wiele sposobów:
Zbieranie zapasów
- Zbieranie orzechów i nasion: lato i jesień poświęcają na gromadzenie orzechów, żołędzi, nasion – chowają w wielu miejscach.
- Pamięć przestrzenną: wyjątkowa pamięć pozwala odnaleźć chowane zapasy zimą, gdy pokarmu mało.
- Tworzenie spiżarni: niektórzy ukrywają zapasy w gniazdach/norach.
Gniazdo i schronienie
- Wybór odpowiedniej nory: puste dołki drzew, opuszczone nory, nawet strychy.
- Budowa gniazda: wyścielanie liśćmi, trawami, piórami – izolacja.
- Wiele gniazd: bezpieczeństwo i unikanie drapieżników.
Adaptacje fizjologiczne
- Grubsza sierść: gęstsza, cieplejsza.
- Magazynowanie tłuszczu: rezerwy energii na zimę.
- Redukcja aktywności: mniej ruchu, więcej odpoczynku, oszczędzanie energii.
Zmiany behawioralne
- Większa samotność: rywalizacja o pokarm i schronienie nasila się zimą.
- Większa czujność: drapieżnicy, zagrożenia środowiskowe.
Ważne: nie wszystkie wiewiórki śpią zimą (hibernują). Niektóre tylko ograniczają aktywność, żyją z zapasów, ale nie wpadną w prawdziwą hibernację.