Wiewiórki NIE są odporne na wścieklicę. Są podatne na tę chorobę, tak jak wiele innych ssaków.
Oto dlaczego możesz myśleć, że są odporne:
- Często widuje się je dziwnie zachowujących się: Wścieklizna powoduje zmiany behawioralne – agresję, dezorientację, nietypowe działania. Skoro wiewiórki są naturalnie aktywne i energiczne, ich zachowanie może wydawać się „dziwne” nawet gdy są zdrowe.
- Są małe: Wirus wścieklizny rozprzestrzenia się śliną. Choć wiewiórki mogą nosić wirus, ich mały rozmiar i słabszy ukęs sprawiają, że rzadziej go przekazują niż większe zwierzęta (psy, nietoperze).
Jednak pamiętaj:
- Wiewiórki mogą zachorować na wścieklicę: Jeśli wiewiórka wykazuje objawy choroby – agresję, paraliż, nietypowe zachowanie – może być zainfekowana.
- Wścieklizna jest śmiertelna: Dla ludzi i zwierząt.
- Unikaj kontaktu: Nigdy nie dotykaj dzikej wiewiórki, zwłaszcza jeśli wydaje się chora. Jeśli widzisz wiewiórkę zachowującą się dziwnie, powiadom kontrolę zwierząt.
Zawsze zachowuj ostrożność przy dzikich zwierzętach i pamiętaj: każdy ssak może nosić wścieklicę.