* Camuflage: Ich futro jest często mieszanką szarości, brązu i białego, co pozwala im wtopić się z korą drzew i podłogi leśnej.
* Działanie nocne: Są przede wszystkim aktywne w nocy, kiedy ich drapieżniki są mniej aktywne.
* szybowanie: Ich błony ślizgowe pozwalają im szybko uniknąć niebezpieczeństwa, wystrzeliwując się z wysokich miejsc i szybując w bezpieczne miejsce. Ta zwinność czyni je trudnymi celami dla drapieżników.
* gniazdowanie: Budują gniazda w zagłębienia drzew i porzuconych gniazd ptaków, zapewniając im bezpieczne schronienie przed drapieżnikami.
* wokalizacje: Mogą sprawić, że syczanie i klikanie dźwięków ostrzegają się przed niebezpieczeństwem.
Inne sposoby się bronią:
* Postawy obronne: Chociaż nie jest to podstawowy mechanizm obrony, mogą spłaszczyć swoje ciała, nadmuchać futro i syy, aby wydawać się większe i bardziej groźne dla potencjalnych drapieżników.
* oznaczenie zapachu: Mają gruczoły zapachowe na bokach, których używają do zaznaczenia swojego terytorium, potencjalnie powstrzymując intruzów.
Ważne jest, aby pamiętać, że latające wiewiórki to stosunkowo małe i wrażliwe zwierzęta. Polegają na swoich naturalnych adaptacjach i ostrożnym zachowaniu, aby przetrwać. Spotykają się ze zagrożeniami ze strony drapieżników, takich jak sowy, jastrzębie, węże i łasice.