Wiewiórki mają wielu wrogów naturalnych, zależnych od regionu i środowiska. Oto najczęstszy:
Ssaki
- Jastrzębie: Jastrzęb krzykowaty, jastrzęb Coopera, jastrzęb ostrogóry – mistrzowie łowienia wiewiórek na drzewach.
- Sowy: Pużawka, puszczyk, sowa wrzawcza – nocni łowcy.
- Rony: Oportunistyczne wszystkożercy, rabujące gniazda (mlode) i karmniki.
- Lasice: Smukłe, zwrotne drapieżnice, potrafiące wejść do nor i złapać wiewiórkę pod ziemią.
- Węże: Niektóre gatunki (np. wąż paskowaty, wąż żołędziowy) polują na młode lub małe osobniki.
- Wspólne w przedmieściach, czasem polują na wiewiórki.
- Lisy: Podobnie jak kojoty, zagrożenie w obszarach wspólnego występowania.
- Koty domowe i dzike: Szczególnie te wypuszczone na zewnątrz – realne zagrożenie.
Inne drapieżniki
- Duże drapieżne ptaki: Orły białogłowe i inne rapacje potrafią złapać dorosłe wiewiórki.
- Psy: Choć nie są naturalnymi drapieżnikami, niezależne psy mogą zranić lub zabić wiewiórkę.
Ważne konteksty
- Lokalne różnice: W mieście wiewiórki zagrożone są inne czynniki niż w lesie.
- Adaptacje ofiary: Błyskawiczne reflexy, wspinanie, głosy alarmowe.
- Wpływ człowieka: Dezaktywacja siedlisk, gatunki obce zmieniają równowagę.
Wiewiórki żyją w delikatnej równowadze z drapieżnikami – każdy odgrywa rolę w ekosystemie.