Zwierzęta ureoteliczne wydalają odchody azotowe głównie w formie mocznika. Proces ten zamienia toksyczny amoniak – produkt przemiany białek – w mniej toksyczny mocznik, który można bezpiecznie usunąć.
W przeciwieństwie do zwierząt amonotelicznych, takich jak wiele organizmów wodnych uwalniających amoniak bezpośrednio, zwierzęta ureoteliczne mają bardziej zaawansowany metabolizm azotowy. Synteza mocznika pomaga też ograniczyć utratę wody, co jest korzystne dla życia na lądzie.
Przedstawiciele zwierząt ureotelicznych to wiele płazów lądowych, np. węże, jaszczurki, żółwie, a także ptaki. Dorośli płazy w fazie lądowej i kilka ssaków też są ureoteliczne. Ich zdolność do produkcji i gromadzenia mocznika wspierała adaptację do suchszych środowisk.