Wstęp
Znalezienie samotnego, rannego szczeniaka szopy w lesie może pokusić o ratowanie lub hodowlę. Szopy to zwierzęta dzicze – trudne do wychowania od niemowlęstwa, a hamowanie ich instinctów w dojrzałości jest jeszcze trudniejsze. Istnieją jednak sposoby, by wychować zdrowego szopka.
Instrukcja krok po kroku
-
Kontakt z weterynarzem
Jeśli decydujesz się pomóc, najpierw udaj się do weterynarza. On oszacuje wiek, sprawdzi, czy szopik jest odstawiony, czy choruje, wyleczy rany, da szczepionki (jeśli wiek pozwala).
-
Organizacja rehabilitacji zwierząt
Jeśli wychowanie wydaje się zbyt niebezpieczne lub czasochłonne, skontaktuj się z ośrodkiem rehabilitacji. Zapewnią opiekę do dorosłości, mogą znaleźć zastępczą matkę. Nic nie zastąpi troski macierzyńskiej.
-
Zapewnienie ciepła
Młode szopy mają mało sierści i łatwo zamarzają w wydawanie komfortowych temperaturach. Użyj butelki z ciepłą wodą, na której połóż szczeniaki. Nie używaj lamp ciepłowych – intensywne ciepło szkodzi delikatnej skórze.
-
Nawadnianie i karmienie
Szopiki nieodstawione od mleka matki potrzebują zastępnika mleczka (dla kociąt – dostępny u weterynarza/w sklepach). Bardzo małe karm kropelką cieplym mleczkiem, starsze – buteleczką z ssawką.
-
Przewodnio chorób
Młode szopy są wrażliwe na choroby przenoszone przez pchły, kleszcze, pasożyty. Szybko umierają. Ludzie też mogą się zainfekować (np. encyfalitis po przypadkowym połknięciu fekalii). Pilnuj higieny rąk.