Dżdżownica znana każdemu. Powszechność wynika z występowania na całym świecie – wyjątki: pustynie, strefy polarne, gleby silnie kwaśne.
Siedlisko
- Wilgotna gleba; niektóre gatunki preferują błoto (brzegi jezior, bagna). W podwórkach, przy wodzie słonej i słodkiej. Wiele w glebie humusowej, inne głębiej. W tropikach nawet w glebie na gałąziach drzew.
Dieta
- Siedlisko determinuje dietę: gnijące korzenie, liście, materiały roślinne w glebie. Zależnie od gatunku: głęboko w glebie lub nocą na świeżo upadłych liściach.
Korzyści
- Dżdżownice naturalnie pługują glebę. Korytarze poprawiają napowietrzenie i mieszają glebę z materią organiczną – korzyść dla roślin.
Gatunki
- Według Międzynarodowego Związku Ochrony Przyrody: 7 gatunków. Laik nie rozróżni, ale są różnice w rozmiarze, kształcie, budowie ciała.
Wrażliwość
- Nie są odporne na wyginięcie. Dżdżownica jeziora Pedder (Australia) – wyginęła. Phallodrilus macmasterae – krytycznie zagrożona. 3 z 4 gatunków w USA – wrażliwe. Gippsland giant worm – rzadka, chroniona prawnie.