Zdrowy dziób undulatki to jej główne narzędzie do jedzenia, pielęgnacji, zabawy i karmienia młodych. Ma wrażliwość i delikatność, a także siłę. Jeśli dziób rośnie za długo i sprawia dyskomfort, można go skrócić do właściwego kształtu. To zadanie najlepiej wykonuje weterynarz, który wie dokładnie jak i gdzie tnąć.
Anatomia
Undulatka ma dwie szczęki dzioba: górna (maxilla) i dolna (mandibula). Nad dziobem znajduje się woskówka (cere) – mięsiste tkanki z nosowami (nare). Dziób pokryty keratyną – tą samą substancją co ludzkie paznokcie. Jak paznokcie, dziób rośnie nieustannie. Zależnie od gatunku, rośnie 2,5–7,5 cm rocznie.
Zdrowy dziób
Symetryczny, gładki, bez chropowatości ani przebarwień. Dopasowanie górnej i dolnej szczęki: dolna wciera się w hak górnej bez skręcania czy nakładania.
Anomalie dzioba
Przerost dzioba; dolna szczęka skręcona w bok i nakładająca się na górną – „skrzyżowany dziób” (scissors beak); prognatyzm – „dziób papugowaty” (parrot beak): górna szczęka krótsza od dolnej.
Pielęgnacja dzioba
Dla zdrowego dzioba potrzebne właściwe warunki i dieta. Zdrowa dieta: warzywa świeże, nasiona, pellety odżywcze. Tylko nasiona = niedobory wapnia i witaminy A – problemy z dziobem. Undulatki zużywają dziób gryząc zabawki i gałązki – konieczne: sepia (cuttlebone) i zabawki do gryzienia. Codzienne sprawdzanie: pęknięcia, przerost, przebarwienia.