Bakterie szkodzące ptakom

Ludzie na całym świecie trzymają ptaki jako zwierzęta domowe lub zwierzęta gospodarskie. Właściciele powinni znać możliwe choroby ptakie, niektóre przenoszone na ludzi. pewne bakterie lub organizmy podobne do bakterii atakują ponad 100 gatunków ptaków na świecie. Choć to wirus, a nie bakteria, świadomi właściciele mogą pomóc uniknąć epidemii i paniki jak w 2003–2004 z grypą ptasią.

Gorączka papugia (psittakoza)

  • Chlamydia psittaci (organizm podobny do bakterii) powoduje gorączkę papugią u ptaków z zakrzywionym dziobem (papugi, undulatki). W USA chlamydioza problem u indyków i gołębi, kurczaki odporniejsze. Przenoszenie: wdychanie pyłu z zarażonych odchodów i ptaki-nośniki. Objawy: biegunka, kaszel, wypływ z oczu i nosa. Indyki: spadek składności. Leczenie: antybiotyki szerokiego spektrum dla ptaków, tetracyklina dla ludzi.

Salmonelloza

  • Większość zwierząt i ludzi podatna. Przenoszenie: spożycie pokarmu zanieczyszczonego odchodami. Zarażone kury przenoszą na jaja – ryzyko dla ludzi jedzących surowa jajka. Odmiana Salmonella Arizona najczęstsza u gadów i ptaków. Zarażone drób: słabość, anoreksja, drgania. Epidemie u indyków, kur, kanarek – do 60% śmiertelności. Większość szczepów przetrwa w glebie, karmie, wodzie przez miesiące.

Gruźlica ptasia

  • Bakteria Mycobacterium avium – przyczyna gruźlicy ptasiej, blisko spokrewniona z bakterią bydłą (zarazną dla ludzi). W przeciwieństwie do większości mikobakterii, M. avium wysoce odporne na antybiotyki; jedyny sposób: chirurgiczne usunięcie chłonków limfatycznych. Dlatego ulikwidowanie zarażonego stada to najtańsza opcja.

Botulizm

  • Paralityczna, często śmiertelna choroba ptaków po spożyciu toksyny bakterii Clostridium botulinum. W regionie Wielkich Jezior okresowe zgony mew i nurów. Postacie zarodnikowe w bagnach i jeziorach w USA. Czynniki środowiskowe: wahania poziomu wody, gnijąca roślinność, wysokie temperatury sprzyjają epidemii.

Rumień (erysipelas)

  • Bakteria Erysipelothrix insidiosa – przyczyna rumienia u kur, kaczek, gęsi, indyków. Najczęściej u młodych samców indyków jesienią i zimą. Bakterie długo żyją w glebie – nawety częste. Przeludnienie, wilgotna pogoda, słaba sanitaryzacja zwiększają ryzyko. Chorujące ptaki: ogólna słabość, brak apetytu, biegunka żółtawa/zielonkawa.