Bizantyński orzeł był emblematem Imperium Bizantyńskiego, istniejącym od IV do XV wieku n.e. Jego wzór opierał się na rzymskim orle cesarstwnym używanym od I wieku n.e. Bizantyński orzeł był dwugłowy, z jedną głową zwróconą na wschód, drugą na zachód, symbolizując władzę nad obiem połowami Rzymu. Często przedstawiano go z nimbusem (aureolą), symbolizującym jego sakralny charakter, i pojawiał się na monetach, mozaikach, freskach i innych dziełach sztuki.