Adaptacje fizyczne:
* grube futro: Ich futro jest niezwykle gęste i izolacyjne, zapewniając doskonałą ochronę przed mroźnymi temperaturami. Futro jest również białe zimą, kamuflując je na śniegu.
* duże stopy: Ich duże stopy równomiernie rozkładają ciężar na śniegu, pozwalając im łatwo poruszać się przez pokryty śnieg krajobraz.
* krótkie uszy: W porównaniu z innymi gatunkami Hare, zające arktyczne mają krótsze uszy, co zmniejsza utratę ciepła.
* przechowywanie tłuszczu: W miesiącach letnich gromadzą grubą warstwę tłuszczu podskórnego, zapewniając rezerwę energii na trudną zimę.
Adaptacje behawioralne:
* Burrowing: Złaki arktyczne często zakopują się w śniegu, aby schronić się przed wiatrem i zimnem.
* Działanie nocne: Są one głównie aktywne w nocy, gdy temperatury są chłodniejsze.
* przechowywanie żywności: Niektóre zające arktyczne zakopią jedzenie na śniegu w celu późniejszego spożycia, szczególnie w najtrudniejszych okresach zimy.
* Migracja: Niektóre populacje mogą migrować sezonowo do obszarów z bardziej dostępną żywnością.
Adaptacje dietetyczne:
* dieta roślinożerna: Karmi się przede wszystkim trawami, turzycami i innymi roślinami, które są dostępne w tundrze.
* elastyczność diety: Mogą dostosować się do jedzenia różnych rodzajów roślin w zależności od dostępności, w tym porostu i kory.
Adaptacje reprodukcyjne:
* Wiele miotów: Złaki arktyczne mogą mieć wiele miotów młodych rocznie, co pozwala im szybko uzupełnić swoją populację.
* Fast Development: Ich młode rozwijają się szybko, zdolni do poruszania się i żerowania wkrótce po urodzeniu.
Ogólnie rzecz biorąc, Arktyczne zabytki dostosowały się do trudnego środowiska Tundry poprzez połączenie adaptacji fizycznych, behawioralnych i dietetycznych, umożliwiając im rozwijanie się w jednym z najtrudniejszych ekosystemów Ziemi.