Papuga karolińska, wyginęła 1918 r., jedyny papuga rodem z USA na północy od Meksyku. Rozmiar małej wrony, zielona z żółtą głową i pomarańczowym dziobem. Siedlisko: lasy liściaste, krawędzie lasów, doliny rzek od Wielkich Jezior do Wielkich Równin i wzdłuż Wybrzeża Mexyku od Teksasu do D.C. Dieta odpowiednio szeroka.
Klukwa i inne nasiona
Ulubiony pokarm: nasiona klukwy (cocklebur). Populacja klukwy wybuchła po wyginieciu papugi – żadne inne zwierzę jej nie je. Papuga lubiła też nasiona: ostrożek, drzew: klon, wiąz, sosna, jabłoń, brzoskwinia, czeremcha, orzech pekan, winogron, koralowca.
Owoce
Skłonność do owoców, zwłaszcza jabłek, brzoskwini, winogron, przyspieszyła wymieranie – farmerzy uważali za szkodnika i strzelali na miejscu. Latające w stadach 200+ sztuk, zniszczyły sadownictwo. Niektórzy farmerzy „ceniły je za kontrolę inwazyjnej klukwy” (Barbara Kingsolver).
Kukurydza i inne zbóża
Papugi kochały ziarna: kukurydzę i inne zbóża – konflikt z farmerami. W 1800–1900 rolnictwo małe – plon na rodzinę, reszta na sprzedaż. Jedno stado mogło zniszczyć sezonowy posiew – farmerzy reagowali gwałtownie na gwałtowne kwakanie, zabijając jak najwięcej. Ptaki pomagały rannym członkom stada – czyniąc je bardziej wrażliwymi na strzały.
Inne przyczyny wyginięcia
Ostatnia papuga karolińska zmarła w ZOO Cincinnati 1918 r., 3 lata po ostatniej dzicznej. Oprócz zabijania przez farmerów: niszczenie siedlisk. Sprzedawane jako ptaki domowe, pióra do damskich kapeluszy. Ostatni prima aprilis donosił o odkryciu w Honduras – żart.