Niewierzę to ptaki społeczne, korzystające z towarzystwa – zwłaszcza jeśli nie masz czasu na codzienną interakcję. Dobór towarzysza kluczowy dla harmonii. Kilka kwestii przed wspólną klatką.
Osobowość niewierzy
Każda inna. Ptak może idealnie dogadać się z jednym i walczyć z drugim. Osobowość decyduje o sukcesie wspólnej klatki – niezależnie od sposobu wychowania.
Ręcznie chowana vs. rodzicielsko wychowana
Ręcznie chowana = bardziej oswojona, przyjazna ludziom. Ale: w parze ptaki stają się bardziej zależne od siebie, mniej od ludzi. Jeśli jedna nie jest oswojona, może wrócić do zachowań dzicznych (brak motywacji do kontaktu z Tobą). Ręcznie chowana też może stać się mniej społeczna, widząc, że towarzysz nie podchodzi do ludzi.
Czynniki do rozważenia
Jeśli akceptujesz, że ptaki staną się mniej społeczne wobec Ciebie – nadal kwestie: młode ptaki (<1 roku) łatwiej się łączą. Osobowości: dwie agresywne = walka; spokojna + agresywna = znęcanie się.
Wprowadzanie
Osobne klatki obok przez kilka tygodni – obserwacja, interakcja przez siatkę. Jeśli OK – wspólna klatka. Oba ptaki muszą być łatwe do złapania (na wypadek walki). Obserwuj: ataki, dziobanie – usuń nowego, wróć do osobnych klatek.