Kakadu (rodzina papug) ma charakterystyczną koronę piór na głowie. To nie jest zwykły pęk piór – czubek (hoczek) mówi dużo o myślach ptaka. Trzeba umieć czytać język ciała.
Komunikacja
Czubki: od bledojowiałych/różowych po pomarańczowe, czarne. Służą komunikacji. Podniesiony czubek = ekscytacja, obrona terytorium, chęć przyciągnięcia partnera. Jeśli ptak też wokalizuje – może stać się agresywny, gryźć. Płaski czubek = sygnał „można podejść”. Sygnały mylące dla początkujących – nauka trwa.
Czubki rekurencyjne (rekurencyjne)
Dwa główne style. Pióra rekurencyjne: wąskie, zakrzywione, łukowate gdy podniesione. Opuszczone – kładą się na siebie, skierowane do ogona, ale zakrzywione końce lekko uniesione. Tylko: Leadbeatera, wielki żółtokrzewny, mały żółtokrzewny.
Czubki leżące (rekumbente)
Szerokie, proste pióra – rozkwitają jak parasolki gdy podniesione. Dają białym kakadu nazwę „parasolowe”. Gdy opuszczone – czubek znika w ciele. Mogą być wielobarwne. Oprócz białych: niebieskooki, molukkański (łososiowy), palmowy.
Czubki zmodyfikowane
Wszystkie inne gatunki bez w pełni rekurencyjnych/rekumbentnych mają wersje zmodyfikowane: krótkie i leżące do łagodnie zakrzywione. Goffin, gołyoczy, ducorps, czerwonopódzi, różowobre – krótkie, białe, leżące. Wąskodziobne, czarne kakadu, gang-gang – bardzo krótkie pióra czubka, różne kolory. Nymphiki (młodsi kuzyni kakadu) – łagodnie zakrzywione, białe lub kolorowe.