Paw – samiec pawia pospolitego
Paw, samiec pawia pospolitego, ozdabia się spektakularnymi, jaskrawymi piórami w odcieniach brązu, niebieskiego i zielonego. Pióra ogonowe często rozpięte na 2,1 m szerokości i 90 cm wysokości, gdy są trzymane pionowo i rozłożone na pokaz. Rozklada ogon, by przyciągnąć uwagę pawicy w sezonie lęgowym. Chodzi przed nią z dumą. Dojrzały paw rozkłada ogon też przed młodymi pawiami, by się pochwalic.
Wezwania
Nadzwyczaj głośny, paw wyje, gdy wyczuje niebezpieczeństwo. Pawia pospolita ma 11 charakterystycznych wezwań (San Diego Zoo). Późnym wieczorem i wczesnym rankiem pawie często wołają, by komunikować się ze sobą albo z czystej radości z robienia hałasu. W sezonie lęgowym paw staje się ekstremalnie głośny, wołając o uwagę partnerki. Jego wezwania słyszać przez cały dzień. Dzięki ostrej wzrokowi i chęci powiadamiania o zagrożeniu głośnymi wezwaniami, paw jest doskonałym ptakiem strażniczym.
Przetrwanie piór ogonowych
Gdy paw osiągnie 5–6 lat, jego ogon osiąga maksymalny wzrost. Pawice preferują samce z wyjątkowo długimi i rozkwitniętymi piórami ogonowymi. Jaskrawe kolory przyciągają uwagę drapieżników, ale pióra łatwo się wyrywają. Długi ogon wydaje się pomagać samcowi przetrwać ataki. Tylko najsilniejszy samiec przetrwa wystarczająco długo, by wyhodować imponujący pióropusz.
Tryby towarzyskie
Dojrzały paw zazwyczaj ma harem do 5 pawic w sezonie lęgowym. Samiec ustanawia terytorium i przyciąga samicę wezwaniami. Gdy samica zbliży się, ocenia jego rozmiar, ubarwienie i ogon. Jeśli go uznaje atrakcyjnym, pozwala na tryby. Paw paraduje przed samicą i drży. Prezentuje ogon i trzepie nim, by wydać szeleszczący dźwięk. Paw klucze w ziemię i odwraca plecy, by samica widziała wielkość ogonu.
Osobowość
Po splocie paw nie ma nic wspólnego z pawicą. Nie pomaga w budowie gniazda ani wychowaniu młodych. Po lęgowaniu samiec zostawia pawicę i przechodzi do następnej gotowej samicy. Pawie często wykazują agresywność wobec innych ptaków kurzych. Mimo bliskiego pokrewieństwa z bażantem, paw nie dogaduje się z innymi gatunkami. Samce bażantów mogą agresywnie traktować swoje samice, a paw – zawsze ochronny – zazwyczaj wkracza w obronie.