Wstęp
Kakadu i nymphiczki żyją w lasach deszczowych Australazji i Azji Południowo-Wschodniej, choć adaptacyjność klimatyczna doprowadziła je do savann. Oba gatunki nudzą się – zaleca się 2+ ptaków w zagrodzie, albo dużo czasu na zajęcia. Znudzone ptaki -> krzyki, wyrwywanie piór.
Różnice i podobieństwa
Oba z rodziny papug – więcej podobieństw niż różnic. Obie często mają czubki, obie: wspólne opieka nad młodymi (samiec i samica karmią). Obie przechodzą pełną zmianę upierzenia po pierwszym zalocie. Główna różnica: ROZMIAR – kakadu znacznie większe od nymphiczki. To różnica w gabarytach budzi u właścicieli lęk o bezpieczeństwo mniejszej nymphiczki przy wprowadzeniu do stada z kakadu.
Agresja
Choć agresja nie jest naturalna dla obu gatunków, może pojawić się u osobników. Może być skierowana na właściciela lub inne ptaki w stadzie. Sam Foster (Parrot House) obserwuje: agresja u kakadu i nymphiczek najczęstsza, gdy rozwijający się seksualnie samiec oddzielono od pary hodowlanej (choć nie zawsze). Ptaki kupowane/sprzedawane ogłoszeniami prasowymi – raczej z gorszej hodowli, co prowadzi do nietypowych zachowań.
Zarządzanie agresją
Emma McCaffrey (Cockatiel Cottage) – 3-krokowa metoda:
1. Zidentyfikuj przyczynę – zazwyczaj stres lub niezadowolenie. Obserwuj ostrzeżenia: gryzienie, syczenie, podnoszenie nogi, odwracanie się.
2. Wzmocnij pożądane zachowanie: nagradzaj pochwałą i smaczkami za dobre zachowanie, ignoruj złe.
3. Rozwijaj osobowość: mów delikatnym głosem, zachowaj spokój. Ptaki reagują na nasze nastroje – wypełniaj je spokojem.
Kwarantanna
Problem chorób przy trzymaniu razem. Kakadu i nymphiczki nie przenoszą naturalnie chorób szkodliwych dla siebie, ale każdy nowy ptak z zewnątrz może wprowadzić choroby. Weterynarze zalecają 90 dni kwarantanny: obserwacja i badania. Wiele chorób ptasich prześrodkowopowietrznych – nowy ptak MUSI być poza przestrzenią powietrzną stada, nie tylko bez kontaktu.