Jastrzębie czerwonoogone uczestniczą w kilku typach interakcji ekologicznych. Z świstami preriowymi dzielą relację wzajemną: nory świstów dają schronienie, a jastrzębie pomagają kontrolować ich liczebność, polując na młode.
Mogą też angażować się w komensalizm, zjadając resztki po polowaniach większych drapieżników, takich jak wilki czy pumy. Jak wiele ptaków, jastrzębie czerwonoogone mogą gościć pasożyty wewnętrzne, co jest relacją pasożytniczą. Ich interakcje z ludźmi są czasem negatywne, choć kontrola gryzoniów jest często korzystna.