Samiec papugi może wykazują agresję w każdym wieku: ugryzienie, krzyki, tarzanie się o klatkę, próby skakania na inne ptaki. Dla niektórych opiekunów to powód do oddania ptaka. Zrozumienie przyczyn i obsługa mogą uspokoić ptaka i naprawić relację.
Testosteron
Niektóre samce stają się agresywne przy dojrzewaniu płciowym. Gony wzrastają, produkują testosteron. Wzrost hormonu bywa przyczyną agresji, zwłaszcza w sezonie rozrodczym. Ze wiekiem agresja może ustąpić, gdy instynkt rozmnażania osłabnie. Wiek dojrzałości i trwanie agresji zależą od jednostki.
Dominacja
Naturalne u niektórych samców: dominowanie w stadzie (ptaki, ludzie, inne zwierzęta). Gdy czują potrzebę dominacji – agresja by zdobyć kontrolę. Wiek i gatunek różnią się natężeniem. Skoki testosteronu nasilają dominację. Dwa dominujące papugi w jednej klatce = częste walki i urazy.
Stres
Stresowe środowisko (głośne dźwięki, przemoc, nagłe zmiany) = agresja z wiekiem. Też: zbyt mała klatka, brak uwagi/ciężkości, nuda, brak ruchu.
Jak reagować na agresywnego samca
Gdy papuga zachowuje się agresywnie – NIE wyjmuj z klatki (ugryzie/poskrabie). Poczekaj na uspokojenie. Zostań spokojny – Twój krzyk/nasilenie przedłuży epizod. Zostań w pokoju – pokaż, to Twoje terytorium.
Profilaktyka i hamowanie agresji
Wczesne wiązanie relacji: głaskanie, spokojne rozmowy, regularny czas razem = szczęśliwszy, spokojniejszy ptak. Duża klatka, regularne wylaty – papugi potrzebują przestrzeni i ruchu. Ograniczenie światła (przykrycie klatki) łagodzi agresję. Gdy ptak się wściekł – przykryj klatkę ciemnym materiałem.