Kolorystika finków towarzystwskich
Finki towarzystwskie występują w wielu wariantach: czekoladowo-białe, szaro-brązowo-białe, łososiowo-białe, całe białe. Niektóre mają plamy, inne to pieds (białe plamy na ciele – żadne dwa pieds nie wyglądają identycznie). Dominujące pieds – większość biała. Aby uzyskąć jednolite lub symetryczne kolory – potrzebna selekcyjna hodowla.
Hibrydyzacja w Europie
Trend krzyżowania z innymi Lonchura dla nowych kolorów. Czarno-brązowe – klasyczny przykład. Plamy nierówne, odcień, nasycenie, rozmieszczenie – duża zmienność. Czubki od mutacji piór, fwolry pokrywają niemal całe ciało (np. pierze piersi wystające w bok lub do góry).
Możliwe mutacje kolorystyczne
Kolory bazowe (kasztan, czekolada, łososiowy) + modyfikujące (rozjaśnione, ino, perłowe, szare). Bazowe rzadko łączą się same. Czasem trójkolorowe: biały, czekolada, łososiowy – ale niepowielalne. Przykłady: kremowy, albino, perłowy szary, perłowy z czubkiem, łososiowy self, łososiowy rozjaśniony, łososiowy pied, czekoladowy pied, czekoladowy self z czubkiem, czekoladowy szary self, kasztanowy self. „Self” = jednolity kolor, bez białych plam.
Samce i samice – jak rozróżnić
Wygląd prawie identyczny. Jedyna metoda – obserwacja zachowania. Samce śpiewają warbulujące pieśni, wyciągają szyję, puchną piórami. Podchodząc do samicy, skaczą na drążku. Śpiewają po wprowadzeniu nowego ptaka. Należy poznać gwizdy kontaktowe samca/samicy. Samce poruszają się szybko, machają ogonem przy gwizdaniu. Samice rzadko śpiewają.
Dieta
Dobra karma nasienna (miks do finków). Najlepsze: proso i nasiona kanarki. Suplement witamin. Lubią: jajka, szpinak, jabłka, gruszki, gwiazdnica. Żwirek i węgiel – trawienie. Sepia – wapń. Stały dostęp do świeżej wody i pokarmu.