Słowik (Nightingale) – śpiew, wygląd, występowanie, rozmnażanie, dieta, kultura

Identyfikacja

Mały ptak śpiewający, migracyjny. Dwa gatunki: słowik rdzawy (Luscinia megarhynchos) i słowik trzcinnik (Luscinia luscinia). Inne ptaki nazywane słowikami z powodu śpiewu: błotniak (Virginia nightingale), bułbul (perski), piżmo (japoński).

Wygląd

  • Słowik rdzawy: Rdzawobrunatne pióra, ~17 cm, 18–23 g. Duże czarne ocza, białe pierścienie. Brzuch/piersi kremowe, reszta brązowa. Nieco większy od rudzika (15–18 cm, 14–28 g).
  • Słowik trzcinnik: Podobny rozmiar. Samiec większy. Brązowe pióra, brzuch/piersi białe z brązowymi plamami, odcień oliwkowy. Oczy brązowe (brak białych pierścieni).

Rozpowszechnienie

  • Rdzawy: Lasy liściaste Europy (bez północy). Zima: Afryka śródkowo-północna.
  • Trzcinnik: Afryka i Europa, zarośla, bagna, tereny suchonogie.

Rozmnażanie

  • Rdzawy: Gniazdo samicy w zaroślach, blisko gruntu. 4–5 jaj blednozielonych. Inkubacja 11–12 dni.
  • Trzcinnik: Gniazdo na/blisko gruntu. Jaja szarobłękitne/oliwkowe z czerwonymi plamami. Inkubacja 13–14 dni.

Zachowanie

  • Pojedyncze, terytorialne. Terytorium ustalają śpiewem o świcie.
  • Zazwyczaj z ukrytych posad, czasem widocznie.
  • W mieście śpiewają głośniej – by przewyższyć hałas miejski.

Dieta

Główne: owady (mrówki, chrząszcze) zbierane z gruntu. Owoce jagodowe.

Znaczenie kulturowe

Motyw w poezji, literaturze, muzyce: Keats „Oda do słowika”, Czajkowski „Humoreska” (pieśń ludowa), literatura perska (miłość do róż), Andersen „Słowik”, Bob Dylan „Jokerman”, „Changing of the Guards”.