Ten wers pochodzi z wiersza Johna Keatsa „To Autumn”. Mówca opisuje jesienny krajobraz, gdzie sedge – trawa rosnąca na bagiennych terenie – uschła, a ptaki przestały śpiewać.
Obraz ten sygnalizuje koniec lata i nadchodzenie zimy. Tworzy nastrój smutku i straty, ale też spokoju i akceptacji zmieniających się pór roku.