Przykład onomatopeji (naśladowania dźwięku) w poematzie "Kruk" to wers:
"And the silken sad uncertain rustling of each purple curtain" (I jedwabiste, smutne, niepewne szelest każdej fioletowej zasłony). Słowa "sad", "uncertain" i "rustling" (szelest) skutecznie naśladują dźwięk poruszających się zasłon.
Poe mastersko wykorzystuje aliterację i asonans, by zbudować napięcie auditowe.