Dziob łabędzia to wada wrodzona wpływająca na kształt górnej szczęki (szczęki górnej). W tym stanie górna szczęka jest niedorozwiniona, tworząc wygląd dzioba. W ciężkich przypadkach górna szczęka może być całkowicie nieobecna.
Dokładna przyczyna nie jest w pełni zrozumiała, ale uważa się, że biorą w nią udział czynniki genetyczne i nietypowy rozwój płodowy. Wada kojarzona jest z kilkoma zaburzeniami genetycznymi, w tym zespołem Downa, zespołem Rubinstajna-Taybiego i zespołem Treachera-Collinsa.
Dziob łabędzia może powodować trudności z jedzeniem, oddychaniem i mową, a także wady zgryzu i deformację twarzy. Leczenie może obejmować operację korekcyjną górnej szczęki i poprawę funkcji.