Latające ptaki nie mają stałych kości. Wiele z nich jest pneumatycznych (pustych, wypełnionych powietrzem, połączonych z układem oddechowym) – to drastycznie zmniejsza masę ciała i ułatwia lot.
Większość kości ptaka to rdzeń kostny + przestrzenie powietrzne – pływność i wytrzymałość przy minimalnej wadze. Ptaki nietylnące (strusie, nandury, kiwi) mają częściowo puste kości, ale wciąż wykorzystują worki powietrzne do wydajnego transportu tlenu.
To jedna z kluczowych adaptacji szkieletowych, która umożliwiła ptakom pokonanie grawitacji.