Wywołania głosowe
Orły białogłowe posługują się szerokim repertuarem wokalizacji, by utrzymać kontakt i wyrażać intencje. Wysokogłoski gwizd pomaga partnerom i rodzicom śledzić się nawzajem. Ostry krzyk „kek-kek-kek” sygnalizuje agresję lub alarm, podczas gdy niski, chichotliwy dźwięk często słychać, gdy ptak siedzi lub wypoczywa. W sezonie towarzyskowym i podczas sporów terenowych orły wydają głośny, dręczący krzyk.
Język ciała
Pozycje ciała również niosą informację. Rozłożenie skrzydeł na szeroko to demonstracja agresywna lub terenowa, mająca na celu pozornie powiększenie ptaka. Rozłożenie ogona może sygnalizować poddanie lub uspokojenie. Machanie głową towarzyszy wywołaniom towarzyskim, a wielokrotne stukanie dziobem ostrzega intruzów.
Występy wizualne i duety
Loty w kółko, często towarzyszone wokalizacjom, komunikują posiadanie terytorium lub zainteresowanie towarzyskim. W sezonie lęgowym pary mogą wykonywać wokalne duety – skomplikowane sekwencje dźwięków, które wzmocnią wiązywanie parowe iskoordynują obowiązki gniazdowe.
Dzięki połączeniu wywołań, postawy ciała i wzorców lotu orły białogłowe przekazują informacje o terytorium, parowaniu, zagrożeniach i więziach społecznych.