Wróbel i gołębie turkawka mają różne budowę dzioba, odzwierciedlającą ich odrębne sposoby żerowania:
Wróbel (Rodzina: Passeridae)
- Dziob mały lub średniej wielkości
- Kształt stożkowy lub nieznacznie wydłużony
- Ostry, spiczasty koniec do dziobania i wiercenia
- Mocne szczęki górna i dolna do rozdrabniania nasion i ziaren
- Niektóre gatunki mają ząbkowane krawędzie do trzymania i mielenia nasion
Gołębie turkawka (Rodzina: Columbidae)
- Dziob stosunkowo mały w porównaniu do wielkości ciała
- Chudy, krótki, nieznacznie wygięty kształt
- Zaokrąglony lub tupry koniec, w przeciwieństwie do ostrego u wróbla
- Brak ząbkowanych krawędzi
- Zadaptowany do dziobania i połykania owoców i małych nasion w całości
Te różnice ilustrują, jak budowa dzioba ewoluuje, by odpowiadać konkretnym dietom i strategiom żerowania, pozwalając ptakom zajmować różne nisze ekologiczne.