Gołębie wędrowne były niegdyś niezwykle liczne w Ameryce Północnej – stada liczyły miliardy osobników. Indianie stosowali kilka metod polowania na te ptaki, w tym siatki, pułapki oraz łuki ze strzałami.
Siatki
Indianie często używali dużych siatek do łapania gołębi wędrownych. Siatki te pleciano z włókien roślinnych lub skór zwierząt i zazwyczaj rozciągało je między dwoma drzewami lub słupami. Umieszczano je w miejscach, gdzie ptaki były znane z latania. Indianie czekali, aż gołębie splatają się w siatce, po czym łatwo je zabijali i zbierali.
Pułapki
Do łowienia gołębi wędrownych stosowano również pułapki. Były one zazwyczaj robione z drewna lub kamienia, a jako przynętę używano kukurydzy lub jagód. Gołębie wlatały do pułapki w poszukiwaniu pożywienia i nie mogły z niej uciec.
Łuki i strzały
Indianie polowali na gołębie wędrowne także za pomocą łuków i strzał. Strzały miały zazwyczaj kamienne groty, a Indianie strzelali do ptaków, gdy te leciały obok.
Istniały też inne metody, jak atrapy i przyzywanie ptaków. Były one skuteczne w łapaniu dużych ilości ptaków, co dostarczało jedzenia i innych zasobów dla wspólnot indian.