Oceloty to średniej wielkości koty występujące w regionach subtropicalnych i tropikalnych Ameryki Północnej, Środkowej i Południowej. Mają gęstą, jedwabistą sierść – zazwyczaj bledno brązową lub żółtawobrązową z ciemnobrązowymi plamami i pasami – zapewniającą doskonały kamuflaż w lesie. Ich stosunkowo krótka sierść kontrastuje z pierścieniowym ogonem, który może stanowić od jednej trzeciej do dwóch trzecich długości ciała.
Oceloty są samotne i zajmują terytoria do 34 mil kwadratowych u samców i 20 u samic. Zamieszkują gęste lasy deszczowe tropikalne, lasy opadające suche i wilgotne, mangrowa, bagna i korytarze rzeczne. Są sprawnymi wspinaczami, często spotykanymi w koronach drzew i wzdłuż leśnych strumyków.
Jako mięsożercy, oceloty jedzą króliki, gryzonie, małe ssaki, gady i ptaki, uzupełniając dietę owadami, płazami i owocami. W przeciwieństwie do większości kotów, są silnymi pływakami i zwinnymi wspinaczami, zdolnymi do skoku 3–3,5 m w jednym skoku. Są najaktywniejsze o świcie i o zmierzchu i rzadko widziane w dzień. W porównaniu do innych dzikich kotów, oceloty są stosunkowo łatwe do odomowienia.