Co to jest gołębie pocztowy?
Gołębie pocztowy to udomowiony gołębie skalny, wytrenowany do przewożenia wiadomości. Wszystkie gołębie rodzą się z wrodzoną zdolnością znajdowania drogi do domu. Naukowcy sugerują, że magnetyt w dziobie działa jak kompas w połączeniu z polami magnetycznymi Ziemi. Inni uważają, że gołębie kierują się znanych punktami orientacyjnymi, instinctami wędrownymi lub węchem. Zgoda: gołębie pocztowe zawsze wykonują trasę, chyba że spotkają zakłócenia (wieże komórkowe, plamy słoneczne, burze), zostaną zorane lub zabite. Są też bezużyteczne w mgłowe i pochmurne dni.
Cecha
Dominujący kolor: błękitnoszary z pasmami na skrzydłach. Waga 110–170 g, długość 33–36 cm, rozpiętość skrzydeł 63 cm. W naturze żyją do 4 lat, w niewoli do 30. Monogamne, obaj rodzice wychowują potomstwo. Po treningu potrafią unieść 70 g i pokonać 160 km w obie strony z prędkością do 130 km/h. Żywią się orzechami, nasionami, jagodami, ziarnem.
Historia
Egipcjanie i Persowie używali gołębi ok. 3000 lat temu. Król Persji komunikował się z prowincjami. W Grecji ogłaszano zwycięzców Olimpiad. Historycznie gołębie nosiły wiadomości w jedną stronę – do domu, potem były transportowane lądem. Ktoś zrozumiał, że lepiej położyć jedzenie w miejscu docelowym – jedzenie przyciąga, instynkt przywraca. Niezawodność była zaskakująca. Używano ich na trasach pocztowych, a nawet do dostarczania leków. W 1977 r. utworzono usługę przewozową próbek laboratoryjnych między dwoma angielskimi szpitalami. Przez 6 lat, co poranku, 30 gołębi przewożyło nienaruszone probówki.
Zastosowanie wojenne
Przed radia, gołębie posługiwały armiom na polach bitwy. W obu wojnach światowych gołębie były za liniami amerykańskimi. Miały dzwoneczki/buzery, by żołnierze wiedzieli o powrocie. Wiadomości odbierano i przesyłano dalej telegrafem, telefonem polowym lub kurierem. Niektóre gołębie otrzymywały Medal Dickina za zasługi w wojnie.
Trening
Młode ptaki, które nie nauczły się latać, trzyma się w zamkniętym obszarze ok. 2 tygodnie, karmąc i napajając – buduje to skojarzenie dom = jedzenie. Po wypuszczeniu coraz dalej odlatują, by wrócić zjeść. Gdy przebywają z dala ok. godziny, trening rozpoczyna się od transportu na coraz większe odległości w różnych kierunkach. Tygodniowe treningi wzmocnią więź dom-jedzenie.