Wygląd fizyczny
Zebrowate amadyny (Taeniopygia guttata) to małe ptaki domowe ogromnej popularności na całym świecie. Te australijskie amadyny to towarzyskie stworzenia, dość ciche – mówienie nie ich mocna strona, ale często reagują na głosy znanych ludzi.
Dorastają do ok. 11,5 cm. Łatwo rozróżnić płeć: samce – czarno-biało-pomarańczowo-szare, samice – w pełni szare. Samice mają też bardziej przygaszone dzioby (bliżej pomarańczowych) w porównaniu do karminowych u samców. Młodociane podobne do samic, ale dzioby czarne. Płciowe różnice widoczne ok. 3 miesiące.
Siedlisko i środowisko
W Australii, Timorze Wschodnim i Indonezji zamieszkują suche tereny: łąki, sawanny. W niewoli najlepiej czują się w parze. Mimo małych rozmiarów potrzebują przestronnych klatek do swobodnego lotu – minimum 4,9 m długości, 3,7 m szerokości, 4,9 m wysokości. Min. 2 posady. Huśtawki stimulują umysł, choć nie są tak zainteresowane zabawkami jak inne ptaki.
Dieta
W naturze: głównie nasiona, czasem owady, warzywa, owoce. W hodowli: nasiona (np. kanarkowe), mieszanki dedykowane amadynom. Pelety komercyjne to dobra baza. Dodatki: kość sepioły, robaki mączne, żywe owady. Warzywa/owoce: brukselka, szpinak, brokuł, batat, sałata, pomarańcza, jabłko, marchewka. Konsultujcie dietę z weterynarzem ptasim. Nie karmić czegokolwiek, jeśli nie jesteście pewni bezpieczeństwa.
Oczekiwana długość życia
Zebrowate amadyny nie żyją tak długo jak niektóre papugi, ale nappełniają życie witalnością. Zazwyczaj do 15 lat. Dbajcie o zdrowie: wizyty u weterynarza ptasiego min. raz rocznie.
Temperament
Amadyny przyzwyczajone do ludzi są łagodne, ale silniej łączą się z ptakami niż z ludźmi.
Wokalizacja
Nie są głośne, choć samcy głośniej od samic. Dźwięki niskie, spokojne: mruczenie, wiotkie dźwięki, cwierkanie, sykanie (strach/irytacja). Służą do: trytów, ostrzeżenia przed niebezpieczeństwem.