Liczne warietaty wróbli i czyrek w Ameryce Północnej. Z nich wróbel domowy (Passer domesticus) i czyrkan meksykański (Haemorhous mexicanus) powszechne nie tylko na terenie otwartym, ale i zaludnionym. Mimo wspólnego siedliska i pożywienia, istotnie różnią się wyglądem. Samice obu gatunków podobne kolorystycznie, ale samce charakteryzują się wyraźnymi znakami, zwłaszcza na głowie i szyi.
Wróbel domowy
Wszechobecny w Ameryce Północnej (poza Alaską i dalekim północem Kanady). Często w pobliżu ludzi. Samce: charakterystyczne czarne „krawat” (babka), biały brzuch, ruda szyja. Szare głowy i białe policzki odróżniają od innych wróbli amerykańskich. Okrągła głowa, krótki dziób. Żyją do 15 lat.
Czyrkan meksykański (House Finch)
Rodem z południowo-zachodnich USA i Meksyku, zaimportowany na Wschód w 1940 r., szybko rozprzestrzenił się. Samce dorosłe: łatwo rozpoznawalne po czerwonej głowie i pierśi (pigmenty z pokarmu). Brązowe paski na grzbiecie, krótki, wcięty ogon. Podobny rozmiar do wróbla, ale płaskawsza głowa i dłuższy dziób. Najstarszy udokumentowany: 11 lat.
Samice obu gatunków
Mimo istotnych różnic samców (ilość czerwieni na głowie/piersi), samice łatwo pomylić. Obie: miękko brązowe, choć samica czyrkana ma paskowany grzbiet. Łatwiej odróżnić po kształcie głowy i dzioba niż kolorystyce.
Dieta i zachowanie
Mimo wspólnego zasięgu i siedliska, różnią się dietą i wychowywaniem. Obie gatunki jadą nasiona, ale czyrkany karmią pisklęta wyłącznie roślinnością, a wróbla – bogatą w białko dietą z larwami i dżdżownicami. Wróble mogą odbierać pokarm innym ptakom, czyrkany nie okazują agresji wobec innych gatunków.