Identyfikacja
Ara czerwone (Ara macao) to jeden z największych gatunków papug hodowanych jako ptaki domowe. Wysoce inteligentne, uczą się trików, w tym mówienia. Wymagają specjalnej opieki i dużej uwagi, inaczej cierpią w niewoli. Choć nie są zagrożone wyginięciem, dzikie populacje są zagrożone wycinaniem lasów i łowem na handel zwierzętami.
Wygląd
Nazwa od jaskrawo czerwonych głów, brzuchów, górnych partii ciała i piór ogonowych. Skrzydła i dolne partie ciała mają pasma żółte, zielone i niebieskie. Długość do 94 cm, rozpiętość skrzydeł 119 cm. Grube, okrągłe dzioby: górna dziobek biały/kość słoniowa, dolna czarna. Grube czarne pazury wymagają częstego cięcia w niewoli. Mimo dużych rozmiarów ważą średnio 0,9–1,8 kg.
Dieta
Ogromne dzioby służą do łamania orzechów i nasion w naturalnym siedlisku – lasach deszczowych Ameryki Środkowej i Południowej. Dzikie ara jedzą owoce i nektar kwiatów. Domowe: główny pokarm peletowany, uzupełniany świeżymi owocami i warzywami. Przekąski: niesolone orzechy (najlepiej w skorupkach, aby zużywać dzioby), chleb razowy, makaron. W naturze jedzą owoce z toksynami – neutralizują je gliną kaolinową (według Davida Attenborougha).
Nawyki rozrodcze
Dzikie i domowe ara tworzą silne pary, obaj opiekują się młodymi. Parażyzują na całe życie. W naturze parzą się wiosną i jesienią. Samica zadaje 2-4 jaja w dołku pnia. Dazuje sama, samiec karmi ją. Po wykluciu (24-28 dni) obaj karmią piskląta. Młodzie zostają z rodzicami do 2 lat, nawet po nauce lotu i samodzielnego posiłkowania. Dopiero po odejściu młodzie rodzice rozmnażają się ponownie.
Wokalizacje
Krzyki ara słyszalne z 3 km – nie do mieszkańc. Głosowość ewoluowała do komunikacji z partnerem w gęstych lasach, gdzie kontakt wzrokowy niemożliwy. Ara naśladują zwierzęta i dźwięki, ludzkie głosy. Nie wszystkie uczą się mówić.