Kury silkie wyróżniają się puszystymi, włosowatymi piórami (bez haczyków łączących łodygi), pięcioma palcami, czarną skórą i łagodnym usposobieniem – dlatego są popularne jako zwierzęta towarzyszące. U piskląt trudno rozpoznać płeć, ale z wiekiem różnice stają się wyraźne.
Cechy ogólne
Występują w wielu odmianach kolorystycznych: czarnej, białej, szarej, niebieskiej, bułej, lawendowej, „paint” i „partridge”. Mają puszystą czubkę na głowie (jak kula bawełny) i bursztynowe uszy. Nie potrafią latać i nie siedzą na drzewach czy płotach.
Cechy unikalne
Najbardziej charakterystyczne są pióra pokrywające całe ciało, tworząc pyszczki na głowie, ogonie i łapach. Ciemna skóra i usznica, a także piąty palec to rzadkie cechy u kur.
Cecha samca (koguta)
Dorosły kogut jest większy: kurki silkie 3,5–4,4 kg, bantamki 1,26–1,5 kg. Szeroki, okrągły grzebień, średnia pionowa czubka. Podgródek średni, delikatny (u niezbrodatych) lub mały, ukryty pod brodą (u brodatych). Usznice małe, owalne (niezbrodate) lub miniaturowe, ukryte (brodate). Koguty są aktywne, odważne, nie uciekają przed zagrożeniem.
Cecha samicy (kury)
Mniejsze: kury 2,5–3,5 kg, bantamki 1–1,26 kg. Bardzo mały grzebień, średnia kulista czubka. Podgródek mały, delikatny (niezbrodate) lub brak/ukryty (brodate). Usznice analogicznie. Kury są spokojniejsze, chłonne, większość czasu spędzają na gnieździe – często wykorzystuje je do inkubacji własnych i obcych jaj.