Folklor
Kolibry (rodzina Trochilidae, ~320 gatunków) w starożytnych tradycjach Ameryki Północnej i Środkowej kojarzone z wojną. Aztekowie wierzyli, że polegli wojownicy reinkarnują się jako kolibry. Legenda wynika z agresywnej rywalizacji o pokarm i terytorium.
Agresja
Komunikacja wokalizacjami i wystawami wizualnymi. Samce bronią terytorium, spierając się długimi dziobami. Towarzyszy „gwałtowne czwianie i metaliczny tryl skrzydeł”. Gatunkowe słownictwo: „czwierkanie, piszczenie, syczenie” i „twittery chase notes”.
Tryby partnerskie
Akrobacje lotowe – atak lub tryby. Poziomy lot bok obok („shuttle displays”) = tryby. Samiec lata przodem i z tyłu przed samicą, która odpowiada własnym wystawą. Nurkowanie w kształcie J z popnięciami piór = zgoda i ostrzeżenie dla innych samców.
Pióra jako instrument
Specjalne pióra generują znany „hulakanie” (stąd nazwa). Przy wyciąganiu z nuru w tańcu parowym ogonowe pióra dają dźwięk pukania. Komunikacja dźwiękowa przez upierzenie – unikalna zdolność.
Pieśni
Mniej złożone niż u śmietników, ale kolibry potrafią uczyć i powtarzać dźwięki. Anna i kolibr błękitnogardły mają indywidualne pieśni rozwijane całym życiem, włączając frazy innych ptaków. U mniej zdolnych – bzyczenie skrzydeł zastępuje pieśń.