Kolibr szerokooki (Selasphorus platycercus) należy do rodziny Trochilidae, liczącej ponad 300 gatunków. To mały, zwinny ptak, który dzięki potężnym, szybkim uderzeniom skrzydeł potrafi wykonywać loty manewrowe niedostępne dla większości ptaków. Może latać do przodu, do tyłu, pionowo w górę i w dół oraz w bok.
Opis
Dorasta do 7,5–9 cm długości z rozpiętością skrzydeł nieco ponad 12,5 cm i wagą do 2,8 g. Samce mają ciemnonawajkowo-zielone grzbiety i boky z głęboko czerwonym gardłem, bledny brzuch i rudowaty ogon. Samice są większe i mniej barwne: przyciemniony zielony grzbiet i boki, biała podbródek z zielonymi i miedzianymi plamkami. Młodzie obu płci podobne do samic.
Siedlisko i zasięg
To gatunek wędrowny – latem przebywa w południowo-zachodnich stanach USA (Nowy Meksyk, Arizona, Kalifornia), a zimą odlatuje do Ameryki Środkowej (Meksyk, Gwatemala). Preferuje leśne obszary wysokogórskie z juniperami i dębami sosnowymi. Karmniki w ogrodach przyciągnęły ten gatunek do bardziej miejskich rejonów.
Dieta
Długie dzioby i języki ułatwiają dostęp do głównego wysokokalorycznego pokarmu – nektaru kwiatowego. Kolibr szerokooki żywi się głównie roślinami takimi jak: indyjny pędzel (Castilleja), akwilegia czerwona (Aquilegia formosa) i mięta szarlatowa (Salvia splendens). Je również kwiatami, których inne kolibry omijają, np. lilie lodowcowe i bazie kotka. Przed nocą nasyca się intensywnie, by zgromadzić energię na zimne noce – masa ciała może wzrosnąć o 34%. Żywi się także drobnymi owadami. Głównie płynna dieta wymaga wydajnych nerek.
Cykl życia
Kolibr szerokooki prowadzi życie samotne, spotykając się tylko w celu parowania. Legą między majem a sierpniem, z jednym samcem parującym się z kilkoma samicami. Samica buduje małe gniazdo, w którym składa dwa drobne jaja. Inkubacja trwa 16–19 dni. Samica jest jedyną opiekunką, karmiąc młode głównie drobnymi owadami. Młodzie opuszczają gniazdo po ok. 25 dniach, tuż po tym, jak matka rusza na wędrówkę na południe.